Ευρωπαϊκή Οδηγία περί Πνευματικών Δικαιωμάτων, η Προβληματική Παράγραφος 13

Με λίγα λόγια, Παράγραφος 13

Η παράγραφος 13 είναι τμήμα της προτεινόμενης Ευρωπαϊκής Οδηγίας σχετικά με τα Πνευματικά Δικαιώματα που επιβάλει τον διαρκή έλεγχο όλου του περιεχομένου που ανεβαίνει στο διαδίκτυο και την άμεση διαγραφή του στην περίπτωση που παρουσιάζει ομοιότητα με υπάρχοντα πνευματικά έργα. Η ψήφιση της σχετικής παραγράφου θα γίνει στις 20-21 Ιουνίου 2018.

Ασχέτως αν είναι δημιουργοί ή καταναλωτές όλοι οι χρήστες του διαδικτύου θα επηρεαστούν- γι’ αυτό πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας εναντίων της παραγράφου 13.

Άν είσαι δημιουργός ή επιχείρηση, το περιεχόμενο που ανεβάζεις για να μοιραστείς με το κοινό σου μπορεί να διαγραφεί χωρίς τη συγκατάθεσή σου. Δημιουργοί είναι μεταξύ άλλων οι καλλιτέχνες – ζωγράφοι, εικονογράφοι, γραφίστες, φωτογράφοι, κινηματογραφιστές ντοκιμαντέρ, μουσικοί καθώς και μπλόγγερ, δημοσιογράφοι και γενικότερα κάθε άτομο που ανεβάζει περιεχόμενο στο διαδύκτιο.

Οι διαδικτυακές πλατφόρμες θα είναι υποχρεωμένες να εγκαταστήσουν ακριβούς και περίπλοκους μηχανισμούς ελέγχου, θα είναι επίσης νομικά υπεύθυνες για παραβιάσεις των πνευματικών δικαιωμάτων που δυνητικά θα επιφέρουν χρηματικές ποινές απειλώντας οικονομικά την βιωσιμότητά τους.

Η Παράγραφος 13 θα περιορίσει τη δυνατότητα των χρηστών του διαδικτύου να καταναλώνουν περιεχόμενο, αυτό σημαίνει ότι θα είναι αδύνατο να βρουν και να απολαύσουν μεγάλη ποικιλία έργων πολιτισμού που έχουν μέχρι σήμερα εδραιωθεί χάρη στην ποιότητα και την αξία τους. Οι μέρες της καθημερινής επικοινωνίας με gif και μιμίδια, το άκουσμα remix τραγουδιών και το μοίρασμα ενός βίντεο κάποιου φίλου να τραγουδά καραόκε θα σταματήσουν.

Με λίγα λόγια όλη η κουλτούρα του διαδικτύου όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια – μια κουλτούρα ελευθερίας που επιτρέπει τη διασύνδεση και την δημοκρατία των πληροφοριών – θα γίνει γραφειοκρατική και περιοριστική.

Τώρα είναι η στιγμή για δράση για τη Διάσωση του Διαδικτύου, για ένα διαδίκτυο που εσύ επιλέγεις τί ανεβάζεις και πού, με ποιον μοιράζεσαι ένα μιμίδιο και πότε μπορείς να φτιάξεις και να μοιραστείς μία παρωδία.

Πράξε τώρα, στο τέλος της ανάρτησης υπάρχουν κείμενα για στείλεις με ταχυδρομική επιστολή, email, tweet, ή να αναγνώσεις σε μια τηλεφωνική κλίση προς τους εκπροσώπους σου στην Ευρωβουλή.

Αναλυτικά, Ποιος επηρεάζεται από την Παράγραφο 13;

Πολίτες: Πλατφόρμες που φιλοξενούν μεγάλο όγκο περιεχομένου χρηστών ποικίλουν από το YouTube, το Facebook, το Twitter κλπ μέχρι τη Βικιπαίδεια, το Tumblur, το DeviantArt, το Reddit, και το Internet Archive. Αυτό υπονοεί ότι το περιεχόμενο που ανεβάζουν οι πολίτες μπορεί λανθασμένα να θεωρηθεί ότι παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα. Αυτό αποτελεί απειλή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προστατεύονται από το Ευρωπαϊκό και το Διεθνές Δίκαιο. Στην πραγματικότητα θα απαιτείται η συνολική και συστηματική παρακολούθηση του περιεχομένου που ανεβαίνει στο διαδίκτυο και η διαγραφή κάθε επικοινωνίας που δυνητικά αποτελεί νομικό ρίσκο για την πλατφόρμα. Αυτό θα οδηγήσει σε μεγάλο πάγωμα της ελευθερίας της έκφρασης και τεράστια ιδιωτική λογοκρισία, υπονομεύοντας την καινοτομία και τον ανταγωνισμό.
Πάροχοι Υπηρεσιών Διαδικτύου: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επιλέξει μια περίπλοκη διατύπωση, “πάροχος περιεχομένου της κοινωνίας της πληροφορίας”, για να περιγράψει ορισμένους ΠΥΔ, χωρίς όμως να τους αναφέρει ως “παρόχους φιλοξενίας”, μια μορφή επιχειρηματικότητας που προστατεύεται από την υπάρχουσα Οδηγία σχετικά με το Ηλεκτρονικό Εμπόριο. Σύμφωνα με την νέα οδηγία ο όρος “Φιλοξενία” καλύπτει οποιαδήποτε υπηρεσία (φιλοξενία στο “νέφος”, φιλοξενία ιστοσελίδας, φιλοξενία Blog κτλ) και η φράση “που αποθηκεύει και παρέχει πρόσβαση στο κοινό”, υπονοούν ότι ένας ενδιάμεσος είναι και εκδότης συνεπώς είναι νομικά υπεύθυνος για όλες τις νομικές παραβιάσεις γίνονται από τους χρήστες των υπηρεσιών του. Αντίστοιχα ένας κατασκευαστής μαχαιριών θα ήταν νομικά υπεύθυνος για τις πράξεις κάποιου που αγόρασε και χρησιμοποίησε ένα μαχαίρι του για να διαπράξει φόνο! Αυτή η προσέγγιση αντιστρέφει συνολικά τη στάση της ΕΕ σχετικά με το διαδίκτυο εγκαταλείποντας τις διεθνείς καλές πρακτικές. Η επιλογή να θεωρούνται οι πάροχοι φιλοξενίας υπεύθυνοι για δραστηριότητα περί της οποίας δεν έχουν καμία γνώση να έχει τεράστιες επιπτώσεις.
Επιχειρήσεις: Οι μεγάλες επιχειρήσεις που φιλοξενούν περιεχόμενο χρηστών (Facebook,Google, κλπ) έχουν ήδη εγκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τεχνολογίες αναγνώρισης περιεχομένου όμως το κόστος για την υλοποίηση τέτοιων μηχανισμών από μικρότερες και νεοφυείς επιχειρήσεις είναι μεγάλο, αποτελεί σπατάλη κεφαλαίων που θα μπορούσαν να διατεθούν στην ανάπτυξη των υπηρεσιών τους.
Δημιουργοί: Αν τα κόστη για τη δημιουργία και συντήρηση διαδικτυακών πλατφόρμων αυξηθούν, εξαιτίας της απαίτησης για αυτόματη διαλογή που επιβάλει η οδηγία, ολοένα και λιγότερες τέτοιες πλατφόρμες θα είναι βιώσιμες. Η μείωση των διαθέσιμων πλαρφόρμων θα είναι εις βάρος τόσο των δημιουργών όσο και της πολυφωνίας και της διαφορετικότητας στα εναπομείναντα κανάλια διανομής.

Πηγές & Περεταίρω Ενημέρωση:

 

Γράμμα / e-mail Προς Ευρωβουλευτές:

Θέμα: Διασώστε το διαδίκτυο και την Ελευθερία της Έκφρασης: Σταματήστε την Παράγραφο 13

 

Αγαπητέ Κύριε/Κυρία __ Βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Η παράγραφος 13 της Ευρωπαϊκής Οδηγίας περί Πνευματικών Δικαιωμάτων στην Ψηφιακή Ενιαία Αγορά δεν αφορά μόνο τα πνευματικά δικαιώματα: αφορά τόσο εσένα όσο και τους λοιπούς συναδέλφους σου ανεξάρτητα από την επιτροπή της οποίας αποτελείς μέλος. Αν χρησιμοποιείς το Διαδίκτυο (εργαλείο μάθησης, εργαλείο δουλειάς, μέσο διασκέδασης και μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες των ημερών μας) η Παράγραφος 13 θα βλάψει τα δικαιώματά σου προσωπικά, όπως και θα βλάψει και τα δικαιώματα όλων των Ευρωπαίων Πολιτών και Επιχειρήσεων.

Η Παράγραφος 13 πρέπει να διαγραφεί από την οδηγία, καθώς:

Θα περιορίσει όλες τις μορφές διαδικτυακής επικοινωνίας καθώς επιβάλει στις Διαδικτυακές πλατφόρμες να παρακολουθούν και να επιβάλλουν σε αυτόματη διαλογή όλο το περιεχόμενο που ανεβάζουν οι χρήστες, πριν καν βρεθεί διαθέσιμο στους άλλους χρήστες. Αυτό θα βλάψει όλους μας, ακόμα και επιχειρήσεις στην Ελλάδα που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο. Αυτόματοι μηχανισμοί θα ελέγχουν κάθε μορφή επικοινωνίας πριν καν δημοσιευθεί και θα την διαγράφουν με την παραμικρή υποψία ότι η δημοσίευσή της αποτελεί νομικό ρίσκο για την εκάστοτε πλατφόρμα. Αυτό θα γίνεται χωρίς κανένα έλεγχο από ανθρώπινα μάτια και θα οδηγήσει σε μαζική ιδιωτική λογοκρισία. Η μορφή του διαδικτύου όπως τη ζούμε μέχρι σήμερα, με την ανυπέρβλητη ελευθερία που παρέχει στην διάδοση των ιδεών κινδυνεύει να χαθεί.

Λειτουργεί ενάντια στην καινοτόμο και νεοφυή επιχειρηματικότητα, η εφαρμογή της Παραγράφου 13 θα γίνει με ευκολία από τους Αμερικάνικους μονοπωλιακούς παίκτες της αγοράς Google, Facebook, Twiter έχει όμως απαγορευτικό κόστος για τις χιλιάδες μικρές και νεοφυείς επιχειρήσεις με έδρα την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν θέλουμε κάποια στιγμή να απαλλαγούμε από τους Αμερικανικούς κολοσσούς του διαδικτύου που αποτελούν μονοπώλια για την καθημερινή μας επικοινωνία και να δώσουμε την ευκαιρία σε Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να τους ανταγωνιστούν πρέπει πάση θυσία να αποφύγουμε τέτοιες καινοφανείς νομοθετικές πράξεις που μας βλάπτουν όλους.

Ελπίζω πως καταλαβαίνετε τη κρισιμότητα των παραπάνω, αναμένω να δράσετε για να τα αποφύγουμε, εργαστείτε για να διαγραφεί η Παράγραφος 13 από την Ευρωπαϊκή Οδηγία και να πείσετε όσο περισσότερους συνάδελφους σας στη Ευρωβουλή να πράξουν παρομοίως.

Ευχαριστώ για το χρόνο σας.
__
Δημ.

 

 

 

Άδεια Creative Commons
Το έργο με τίτλο Ευρωπαϊκή Οδηγία περί Πνευματικών Δικαιωμάτων, η Προβληματική Παράγραφος 13 από τον δημιουργό Σαράντο Μεγκλή διατίθεται με την άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού 4.0 Διεθνές .

Ζωή χωρίς θεό

Είμαι άθεος κι αυτό είναι μια βαθιά πεποίθηση, έχω τις απαντήσεις που χρειάζομαι στα βασικά: ξέρω πώς είναι ο θάνατος.Αυτό που με βασανίζει είναι πως όλα βασίζονται στην τύχη, κάθε πτυχή της ύπαρξής μας είναι μια σειρά πιθανοτήτων. Δεν ξέρω πραγματικά πόση επιρροή έχουμε στην εντροπία του σύμπαντος γύρω μας και είναι αυτή η αδυναμία απέναντι στο ρου των πραγμάτων που με ταλαιπωρεί. Είναι τραγικά μοναχικό να ζεις χωρίς θεό και ταυτόχρονα να βασανίζεσαι από τόσο βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα. Ο φόβος απέναντι στην τύχη την εξυψώνει σε κάτι το θεϊκό χωρίς τα χαρακτηριστικά του θεού, δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να την επηρεάσει. Η τύχη είναι ο λίθος που κάνει το σύμπαν μας μη κανονικό εκεί που υπάρχει τύχη η λογική χωλαίνει και ο άνθρωπος όντας λογικό ον δεν μπορεί να κατανοήσει την απουσία της. Συμβαίνει συχνά να καταριόμαστε την τύχη μας, βρίσκουμε όμως ποτέ χρόνο να διαλογιστούμε τις θετικές ζαριές που αυτή μας δίνει; Κανείς δεν είναι ασφαλής και η ατυχία βρίσκεται σε κάθε γωνία είναι όμως η καθημερινή προσπάθεια το κλειδί για την επίτευξη των στόχων μας ενάντια στις πιθανότητες. Όλα τα ενδεχόμενα πραγματοποιούνται στην θεωρία για τα παράλληλα σύμπαντα. Είναι ασφαλές να απλουστεύουμε τη ζωή μας ακολουθώντας μια ποιο χοντροκομμένη εκδοχή του δένδρου των πιθανοτήτων και παρότι τεχνικά είναι λάθος μπορούμε να θεωρούμε ορισμένα ενδεχόμενα βέβαια. Πρακτικά αυτά τα ερωτήματα οδηγούν στο βέβαιο συμπέρασμα ότι η ζωή χωρίς θεό είναι δύσκολη.

Ηθική και Λογική

Τα συνθήματα είναι η συνδετική ουσία του καρκίνου της κοινωνίας που λέγεται όχλος. Όχλος, η μάζα ανθρώπων που υπακούει σε ένα κάλεσμα για αναταραχή. Τέτοια σώματα δεν χρειάζονται τη κριτική γνώση των μελών τους, την παρακάμπτουν με τα συνθήματα, αυτά είναι που χρειάζονται και ηγέτες. Ηγέτες που άν τύχει να έχουν ορθή αντίληψη φέρνουν πρόοδο και ευημερία ενώ στην αντίθετη περίπτωση οδηγούν στην καταστροφή. Ανθρώπους δηλαδή που επιλέγουν να σκέπτονται αυτοί αντί της μάζας, που σαγηνεύουν το πλήθος και για κάποιους αποκτούν θεϊκή υπόσταση. Αυτούς που φτιάχνουν τα συνθήματα ώστε να τα υιοθετήσουν οι όχλοι. Ο όχλος συνεπώς δεν είναι αξιόπιστη μορφή στην κοινωνία, τα αποτελέσματά του είναι τυχαία, σε ένα περιβάλλον που δεν ευνοεί την τυχαιότητα αλλά την ευδιάκριτη πορεία προς ένα στόχο, που χαλιναγωγεί την φυσική εντροπία. Οι κοινωνίες πρέπει να αποβάλλουν τα γονίδια του όχλου, δεν είναι χρήσιμος τρόπος δράσης.

Ιδεολογίες είναι πολλές. Όλοι έχουν να μας προσφέρουν ένα κομμάτι από τη δική τους. Έχουν δημιουργηθεί ομάδες μέσα στην κοινωνία που έχουν κοινή κατά τα φαινόμενα ιδεολογία. Έχουν και διάφορα ονόματα, τους ακούμε συχνά, είναι οι αριστεροί, οι δεξιοί, οι φιλελεύθεροι είναι οι κεντρώοι, οι ευρωπαϊστές, οι αντιευρωπαϊστές, οι εθνικιστές, οι αναρχικοί. Βέβαια τα ονόματα αυτά έχουν πια χάσει την ουσία τους, έχουν γίνει συνθήματα.

Η κοινωνία δεν ξέρει σε βάθος την ουσία του καθενός, προκύπτουν έτσι παράξενα φαινόμενα, οι ακόλουθοι της ίδιας κατ’ όνομα ιδεολογίας να έχουν διαφορετική αντίληψη για το τι πιστεύουν. Ο καθένας δίνει τη δική του χροιά και ίσως ενδόμυχα απορρίπτει στοιχεία που συνεισφέρουν άλλοι. Χάνεται η ουσία της ομάδας κατ’ αυτό τον τρόπο, οι συνδετικοί κρίκοι μεταξύ των μελών είναι ασθενείς και λίγοι στον αριθμό και συνήθως αφορούν μικροσυμφέροντα βιοποριστικής υφής.

Η συμβουλή μου για τον τρόπο σκέψης του σύγχρονου πολίτη είναι να ακολουθεί κατά σειρά δύο πράγματα, λογική και ηθική. Λογική ως ένα τρόπο ερμηνείας του κόσμου μέσω των γεγονότων και των συμπερασμάτων αυτών και ηθική ως ένα σύνολο αξιών όπως η ελευθερία του ατόμου, η δικαιοσύνη στις συναλλαγές, η ειρήνη και η ταπεινότητα χωρίς την υποταγή.

Περί σημαιοφόρων

Οι τίτλοι των ειδήσεων είναι όπως πάντα περιεκτικοί: “Με κλήρωση θα προκύπτει ο σημαιοφόρος στο Δημοτικό” , αυτά είναι τα σχέδια της κυβέρνησης για τις αλλαγές στο Δημοτικό. Δυστυχώς όπως πάντα για τα θέματα της παιδείας προκύπτει η ίδια ερώτηση, υπάρχει σχέδιο;

Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι πολύ κρίσιμη για την πορεία ενός παιδιού στα υπόλοιπα στάδια της εκπαίδευσης και αυτό γιατί θέτει τα θεμέλια. Σε ένα οποιοδήποτε εκπαιδευτικό πρόγραμμα η απόδοση μίας ομάδας μαθητών μπορεί με πληθώρα τρόπων να αξιολογηθεί. Δεν είναι απαραίτητα αυτό ενδεικτικό της νοητικής ικανότητας των μαθητών αλλά της σχέσης μεταξύ μαθητή και διδασκόμενης ύλης, αποτελεί όμως σε κάθε περίπτωση μία μετρική. Ειδικά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, δεδομένης της κρισιμότητας των διδασκόμενων εννοιών δεν υπάρχει μεγάλο περιθώριο μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας. Είτε έμαθες κάτι, για παράδειγμα πρόσθεση είτε όχι, δεν υπάρχει μέτρια γνώση.

Θα πρέπει να είναι στόχος των διδασκόντων στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση η διαφορά μεταξύ μέσης τιμής και διαμέσου να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη. Πρέπει όλοι να έχουν κτήμα τους τη γνώση σε ακέραια τμήματα όχι λιγότερο, όχι περισσότερο. Δεν αξίζει την προσπάθεια η ύπαρξη λίγων αρίστων αλλά η ποιότητα του μέσου όρου. Σε μία προέκταση η εκπαίδευση θα πρέπει να στοχεύει στην βελτίωση της ώστε να ανεβαίνει η ποιότητα των μετρίων όχι στην πυραμιδοποίηση της ποιότητας των μαθητών.

Ομως δεν βλέπω το λόγο για κάποιον που είναι παράδειγμα για τους άλλους μην να αναδειχθεί. Σε προσωπικό επίπεδο όταν πήγαινα εγώ δημοτικό στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας επειδή είχαμε από ένα τμήμα 30 παιδιών οι 20 σε όλα άριστα έγινε κλήρωση μεταξύ των 20 αυτών παιδιών, προσωπικά θεωρώ ότι το υπάρχον σύστημα είναι επαρκές και ισορροπημένο καθώς οι βαθμολογίες αφορούσαν τόσο την κατανόηση της ύλης όσο και την συμπεριφορά-διαγωγή του καθενός .

Αν η κυβέρνιση θέλει πραγματικά να ταράξει τα νερά ας σταματήσει τις μαθητικές παρελάσεις κι ας αναμορφώσει το πρόγραμμα σπουδών των Θρησκευτικών από Χριστιανοκεντρικά σε μάθημα ηθικής .